Kadın vücudunun en tahrik edici bölgesi: Dirsekten yukarı 5 ila 10 cm aralığı

13/05/2008

Bunu da böylece öğrenmiş olduk. Çünkü Milli Gazete’nin Arçelik annelerinin kıyafetini yamarken yaptığı, kolların tam da bu kısmını örtmek! Ölçtüm: Dirsekle omuz arasını üç eşit parçaya ayırdığımızda, ortadaki bölge. Dirsekten 5 cm kadar yukarı çıkabiliyoruz. Namus sınırı bu. Ötesi mayınlı bölge: Tahrik ediyor.
Pazar günü buraya göz atmış olanlar, Arçelik’in söz konusu Anneler Günü ilanının bahsinin geçtiğini görmüştür. O gün daha tabii fol yok yumurta yok, ama ilanın bana çok tuhaf gelen bir yanı vardı: Türkiye’deki milyonlarca anne arasından ‘öylesine’ seçilen 10 tanesinin de kolları kısa (ikisi kolsuz), etek ortalamaları diz üstüydü. Resmi ‘bozacak’, geçtik türbanı, İngiltere Kraliçesi II. Elizabeth usulü gıdı fiyonklusu, yemenilisi, sıkma başlısı, Sophia Loren edalı ufak üçgenlisi, vakı bozmadan üstten şöyle bir aksesuvar eşarp atıvermişi bile yoktu.
Türkiye’deki bütün annelerin günü kutlanırken ‘rastgele’ şeçilmiş 10 anne bir açıdan tıpatıp aynıydı.
Başı örtülü anneler anne mi sayılmıyordu, yoksa sadece Çelik’in annesi mi olamazdı?
Onlar mesela Fakir mi kullansındı? Buzdolabı yerine tel dolapla mı yetinsindi?!
Akabinde, trajikomik mi demeli, bazılarına dehşet verici, bana sakil ve gülünç gelen şeyler oldu:
Diğer gazetelerde bu orijinal haliyle yayımlanan Arçelik reklamını, Milli Gazete’nin sansürleyerek bastığı ortaya çıktı!
Kol ve etek boyları, fotoşop demeye dil varmıyor, garibanca yamanmıştı.
Üç annenin bacakları birkaç parmak kapatılmış, ortadaki valide hanımın payına sehpadaki lilyumun hormonlanmış yaprakları yetiştirilmişti!
Bacak gibi tabii kol da pek az canlıda bulunan, dolayısıyla görüldüğünde panik, dahası tahrik olunan nadide erotik uzuvlardandı. Hele o koordinatlar (dirsekten 5 ila 10 cm) çok sakattı; tespit anında alarma geçilmeliydi.
Milli Gazete de alarm vermişti: Akılları sıra fazla da çaktırmadan, oturduğu yerde eteğini çekeleyen, yaka dekoltesini iğneleyerek tutturanlar gibi, kıyafetleri üstten üstten yamamıştı. (Göğüs dekoltesi ayarı bilhassa kafa karıştırıcıydı: Arka ortadaki elemanın beyaz V yakasının içine sanki beyaz tişört giydirilmiş, kanepenin bize göre sol koluna tünemiş annenin çok daha ‘etli’ duran kare dekoltesi öylece bırakılmıştı. Milli Gazete’nin meşrebine/mezhebine göre acaba V yaka dinen sakıncalı, kare yaka sansürden muaf mıydı?)
Yaşam tarzımıza müdahalenin bu en büyük kanıtı sayılabilecek dev skandala tabii ki Vatan gazetesi uyandı: “Bu fotoğrafa bile tahammülleri yok.”
İlk bakışta son derece haklılardı. Yuh yani.
Şu hayatta sekiz çift kola (Kanepede Çelik’in iki yanında oturan anneler torpilliydi, onların kollarına dokunulmamıştı!) mı tahammülleri yoktu? Hoşgörüleri ikişerden sekiz bacak noktasında mı çöküyordu?
İnançları doğrultusunda kostüm tasarımı bambaşka olabilir, ama başkasına da bunu dayatmak ne cüretti?
Reklamı beğenmiyorsan, sakıncalı görüyorsan almazsın. Çizgine uymayabilir. O zaman reddedersin. Tutarlı olursun. Varsa bir tavrın, baştan koyarsın. Alıp da sansürlemek, üstünde oynamak da neyin nesi?
Nitekim görüşü alınan yetkililer de benzer şeyler söylüyor: Yayın organı, kendisine verilen ilanı basmakla yükümlü. İlan verenin onayını almadan böyle bir şey yapamazsın. Yaparsan bir daha o ilanı alamazsın. Zaten de Milli Gazete ertesi gün paşa paşa yayımladı reklamın orijinalini.
Fakat işte Vatan, ilk cümlesinde yapıyordu Vatan’lığını: “Dinci Milli Gazete, ilandaki anne sadeliği ve zarafeti içinde giyinmiş kadınların görünümünden bile rahatsız oldu.”
Anlamadığım işte tam da bu: “Anne sadeliği ve zarafeti”nin ön koşulu başı açık ve kısa kollu olmak mıdır? Başını örten anne ille de rüküş, kaba, tapon mudur?
“Anne sadeliği ve zarafeti” ille de tek tip midir?

Dolmuş terörü
AKM’nin oradan ‘karşı’ya dolmuş kalkar. Bin yıldır. İki çeşit: Sahil yolu ve Ziverbey. Güzergâhları çok makuldür. Genellikle kitleleri de. En azından lahmacun cinayetine yol açan Taksim-Aksaray’a oranla.
Şimdi Taksim-Sahil yolu dolmuşundayız diyelim. Dolmabahçe’den freni patlamış gibi inen, bir yandan da sigara içen şoföre laf edebiliyor muyuz, yoksa el âlemin içinde fırça yememek için sineye çekiyor muyuz? Hadi yaptık bir kahramanlık, müşterilerden sucuklu tost sahipleri ya da Beyoğlu’ndan âlem dönüşünde olan sarhoş ikili (Cuma/Cumartesi, iki dolmuştan birinin demirbaşı) babalanırsa bıçağı değilse de küfürü yemeye hazır mıyız?
Değilsek, o langır lungur yokuş aşağı yuvarlanmalara, sigara dumanına, dolmuş içinde yemek/ ağız kokusuna, sarhoş terörüne müstahak mıyız?

Kadın vücudunun en tahrik edici bölgesi: Dirsekten yukarı 5 ila 10 cm aralığı

13/05/2008

Bunu da böylece öğrenmiş olduk. Çünkü Milli Gazete’nin Arçelik annelerinin kıyafetini yamarken yaptığı, kolların tam da bu kısmını örtmek! Ölçtüm: Dirsekle omuz arasını üç eşit parçaya ayırdığımızda, ortadaki bölge. Dirsekten 5 cm kadar yukarı çıkabiliyoruz. Namus sınırı bu. Ötesi mayınlı bölge: Tahrik ediyor.

Pazar günü buraya göz atmış olanlar, Arçelik’in söz konusu Anneler Günü ilanının bahsinin geçtiğini görmüştür.

O gün daha tabii fol yok yumurta yok, ama ilanın bana çok tuhaf gelen bir yanı vardı: Türkiye’deki milyonlarca anne arasından ‘öylesine’ seçilen 10 tanesinin de kolları kısa (ikisi kolsuz), etek ortalamaları diz üstüydü.

Resmi ‘bozacak’, geçtik türbanı, İngiltere Kraliçesi II. Elizabeth usulü gıdı fiyonklusu, yemenilisi, sıkma başlısı, Sophia Loren edalı ufak üçgenlisi, vakı bozmadan üstten şöyle bir aksesuvar eşarp atıvermişi bile yoktu.

Türkiye’deki bütün annelerin günü kutlanırken ‘rastgele’ şeçilmiş 10 anne bir açıdan tıpatıp aynıydı.

Başı örtülü anneler anne mi sayılmıyordu, yoksa sadece Çelik’in annesi mi olamazdı?

Onlar mesela Fakir mi kullansındı? Buzdolabı yerine tel dolapla mı yetinsindi?!

Akabinde, trajikomik mi demeli, bazılarına dehşet verici, bana sakil ve gülünç gelen şeyler oldu:

Diğer gazetelerde bu orijinal haliyle yayımlanan Arçelik reklamını, Milli Gazete’nin sansürleyerek bastığı ortaya çıktı!

Kol ve etek boyları, fotoşop demeye dil varmıyor, garibanca yamanmıştı.

Üç annenin bacakları birkaç parmak kapatılmış, ortadaki valide hanımın payına sehpadaki lilyumun hormonlanmış yaprakları yetiştirilmişti!
Bacak gibi tabii kol da pek az canlıda bulunan, dolayısıyla görüldüğünde panik, dahası tahrik olunan nadide erotik uzuvlardandı. Hele o koordinatlar (dirsekten 5 ila 10 cm) çok sakattı; tespit anında alarma geçilmeliydi.

Milli Gazete de alarm vermişti: Akılları sıra fazla da çaktırmadan, oturduğu yerde eteğini çekeleyen, yaka dekoltesini iğneleyerek tutturanlar gibi, kıyafetleri üstten üstten yamamıştı. (Göğüs dekoltesi ayarı bilhassa kafa karıştırıcıydı: Arka ortadaki elemanın beyaz V yakasının içine sanki beyaz tişört giydirilmiş, kanepenin bize göre sol koluna tünemiş annenin çok daha ‘etli’ duran kare dekoltesi öylece bırakılmıştı. Milli Gazete’nin meşrebine/mezhebine göre acaba V yaka dinen sakıncalı, kare yaka sansürden muaf mıydı?)

Yaşam tarzımıza müdahalenin bu en büyük kanıtı sayılabilecek dev skandala tabii ki Vatan gazetesi uyandı: “Bu fotoğrafa bile tahammülleri yok.”
İlk bakışta son derece haklılardı. Yuh yani.

Şu hayatta sekiz çift kola (Kanepede Çelik’in iki yanında oturan anneler torpilliydi, onların kollarına dokunulmamıştı!) mı tahammülleri yoktu? Hoşgörüleri ikişerden sekiz bacak noktasında mı çöküyordu?

İnançları doğrultusunda kostüm tasarımı bambaşka olabilir, ama başkasına da bunu dayatmak ne cüretti?
Reklamı beğenmiyorsan, sakıncalı görüyorsan almazsın. Çizgine uymayabilir. O zaman reddedersin. Tutarlı olursun. Varsa bir tavrın, baştan koyarsın. Alıp da sansürlemek, üstünde oynamak da neyin nesi?

Nitekim görüşü alınan yetkililer de benzer şeyler söylüyor: Yayın organı, kendisine verilen ilanı basmakla yükümlü. İlan verenin onayını almadan

böyle bir şey yapamazsın. Yaparsan bir daha o ilanı alamazsın. Zaten de Milli Gazete ertesi gün paşa paşa yayımladı reklamın orijinalini.

Fakat işte Vatan, ilk cümlesinde yapıyordu Vatan’lığını: “Dinci Milli Gazete, ilandaki anne sadeliği ve zarafeti içinde giyinmiş kadınların görünümünden bile rahatsız oldu.”

Anlamadığım işte tam da bu: “Anne sadeliği ve zarafeti”nin ön koşulu başı açık ve kısa kollu olmak mıdır? Başını örten anne ille de rüküş, kaba, tapon mudur?

“Anne sadeliği ve zarafeti” ille de tek tip midir?

Dolmuş terörü

AKM’nin oradan ‘karşı’ya dolmuş kalkar. Bin yıldır. İki çeşit: Sahil yolu ve Ziverbey. Güzergâhları çok makuldür. Genellikle kitleleri de. En azından lahmacun cinayetine yol açan Taksim-Aksaray’a oranla.

Şimdi Taksim-Sahil yolu dolmuşundayız diyelim.

Dolmabahçe’den freni patlamış gibi inen, bir yandan da sigara içen şoföre laf edebiliyor muyuz, yoksa el âlemin içinde fırça yememek için sineye çekiyor muyuz? Hadi yaptık bir kahramanlık, müşterilerden sucuklu tost sahipleri ya da Beyoğlu’ndan âlem dönüşünde olan sarhoş ikili (Cuma/Cumartesi, iki dolmuştan birinin demirbaşı) babalanırsa bıçağı değilse de küfürü yemeye hazır mıyız?

Değilsek, o langır lungur yokuş aşağı yuvarlanmalara, sigara dumanına, dolmuş içinde yemek/ ağız kokusuna, sarhoş terörüne müstahak mıyız?