laleler günü 1 mayıs
download 200 MB oldu
Patronu sahiplenmek
"PATRONLAR
patrondur, gazeteciler de gazetecidir" düsturunu, artık otuz yılı aşan
meslek hayatımda daima etik ilke belledim. Asla da caymadım.
Zaten bana sorarsanız, konumları icábı köprünün öte yakasında
bulunmaları çok doğal olan yöneticiler hariç, yukarıdaki ilke bütün
medya çalışanları için geçerlilik taşımalıdır.
Eh,
benim böyle bir konumum olmadığına ve de tabiatım icabı hiçbir zaman
olamayacağına göre, kendi şahsımı çalıştığım kurumun mülkiyet sahibiyle
özdeşleştiremem.
Yani, kellemi kesseler, "işveren avukatlığı" yapmam ve yapamam. Yapmadım da!
Tersini gösterenin alnını karışlarım.
***
NİTEKİM, örneğin bir süre çalıştığım "Güneş" gazetesinin patronu Asil Nadir iflas bayrağı çektiğinde, dönemin hükümeti kendisini kurtarsın diye, kendisinin "Rum komplosu"na (!) kurban gittiğine dair sayfa sayfa yayın yaptırttı. Af buyurun, popomla güldüm.
Ve, işsiz kalıp açıktan nefesim koktu ama, ne Nadir'i, ne de yukarıdaki hezeyanı uzaktan yakından sahiplenecek tek bir virgül yazdım.
Lejyoner asker miyim ki aklıma ve vicdanıma ters düşen bir dava uğruna savaşayım?
Fakat buna karşılık, daha sonra girdiğim "Hürriyet" gazetesinin bir önceki patronu, "gurbetçilerin milli duygularını rencide ettiğim" (!) gerekçesiyle, gazetenin hálá kendi mülkiyetinde olan Avrupa baskılarında benim yazılarımı yıllar boyu yasakladı.
Ancak bu "kuyruk acıma" rağmen, gün oldu, Uzan medyası tarafından o patronun şahsına ve ailesine yönelik çirkef saldırıları karşısında kaleme sarılmakta tereddüde düşmedim.
Çünkü, yukarıdaki ilkeler bütününü böyle bir ahlaki tutumu zorunlu kılıyordu.
Burada susmak, mesleki etiğe ve vicdani muhasebeye ihanet etmek anlamına gelirdi.
Ve, bugün de aynı şey geçerlilik taşıyor!
***
BUGÜN de aynı şey geçerlilik taşıyor, zira vergi cezası diye sunulan fahiş rakamın aslında, AKP hükümetinin, ana hatlarıyla muhalif bir çizgi izleyen "Doğan Medya Grubu"nu bir "hizaya getirme operasyonu" oluşturduğunu görmemek için aptal olmak gerekiyor.
Yahut da, yukarıdaki vicdandan hiç nasiplenmemiş olmak gerekiyor!
Çünkü,
eğri oturalım, doğru konuşalım, o AKP'ye hiçbir zaman hasmane
yaklaşmamış birisi olarak söylüyorum ki, söz konusu gelişme çok
tehlikeli bir gidişatın habercisidir.
Mazur görülecek hiçbir yanı yoktur ve oluşmakta olan "çoğunluk diktatoryası"nda, tabii ki henüz legal çerçeve dışına taşmayan bir otoritarist eğilimin ipuçları yansıtmaktadır.
***
ÖYLEDİR, çünkü o "legalite"nin, yani "kanunilik"in bazı dönemlerde uygulanış ve seçiliş tarzı dahi, gün gelir, girilmekte olan çok rizikolu rotanın göstergesini sunarlar.
Káh kağıt, káh reklam, káh anten bağımlısı olduğu için de, medya kendi doğası icábı, hükümetlerin "kitabına uyduracağı" bir yasal platform önünde en zaaf taşıyan kurumdur.
Meselá, yine tartışılmaz bir "çoğunluk meşruiyeti"ne sahip olan Venezüella'nın Hugo Chavez'i, yoğun muhalefet sürdüren ve ülkenin en büyük medya grubuna ait olan "RCTV" televizyon istasyonunu, tamamen kanuni biçimde, anten hakkını yenilemeyerek susturmuştur.
Yani, şimdi "DMG"nin cezalandırılması gibi, burada da illegal bir uygulama yoktur.
Ancak, Chavez iktidarının evrensel demokrasiyle bağdaştığını da kim söyleyebilir?
Oysa hayır, ne Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın popülist şarlatan Hugo Chavez'e, ne de Ankara çoğulculuğunun Karakas rejimine benzemek hakkı vardır ve olmalıdır.
Dolayısıyla, "patronlar patron ve gazeteciler de gazetecidir"
düsturu tabii ki kesin etik ilkedir ama, herhangi bir mağdur patronu o
mağduriyetinden ötürü sahiplenmek de, hem vicdani, hem demokratik
açıdan, aynı gazeteciler için yine etik ve yine kesin diğer bir ilkedir!
İSTİKLAL MARŞI
GÜÇLÜ DEĞERLİ TÜRK LİRA'SINDAN KORKMAK NE DEMEK bozun bütün ezberleri !!!
Bu yıl da Lira’nın değeri Amerikan doları ve Avro karşısında hızla artıyor.
Bir Amerikan doları 1 lira 14 kuruşa kadar indi.
Hatta bir Lira’nın da altına inebilir.
Dolar'ın 1 YTL düzeyine inmesi halinde ekonomide nelerle karşılaşılacağını anlatıyor bu yazı
Ülke paralarının gerçek değişim oranları emek verimliliğine göre belirlenir.
Hangi ülkenin emek verimliliği yüksekse o ülkenin parası daha değerli olur.
Piyasalarda ise ülkelerin paralarının fiyatları “o ülkenin döviz rezervleri, reel faiz hadleri, dış ticaret
hadleri, ülke riski” gibi bir çok farklı değişken tarafından belirlenir.
Türkiye’de emek verimliliği düşük olmasına rağmen Türk Lirası geçen yıl piyasa fiyatlarıyla Amerikan
dolarına karşı yüzde 18.5 oranında değerlendi.
Bu yıl da Lira’nın değeri Amerikan doları ve Avro karşısında hızla artıyor.
Bir Amerikan doları 1 lira 14 kuruşa kadar indi.
Ne mi oldu?
ABD’de enflasyon oranı faiz haddinin üzerine çıktı.
Amerikan dolarının reel faizi negatif olunca, bir Amerikan doları 1 Türk Lirasına da eşit olabilir.
Hatta bir Lira’nın da altına inebilir.
Çünkü Türkiye dünya ülkeleri arasında en yüksek reel faiz veren tek ülke.
Faiz çok yüksek olunca, bunu duyan parasını Türkiye’ye getiriyor.
Türkiye’nin yüksek reel faiz verdiğini kanıtlayan bir uygulamaya geçen hafta şahit olduk.
Avrupa Yatırım Bankası (AYB) yüzde 12 faiz oranıyla Türk Lirası üzerinden iki yıl vadeli tahvil ihraç etti.
Oysa Türkiye’de Hazine tahvillerinin faizi yüzde 16.4 oranında seyrediyor.
AYB’nin yaptığı Türk Lirası tahvil ihracı yüzde 4.4 ilave faiz ödemenin anlamsızlığını ortaya koyuyor.
Hatta bu ilave faiz oranını gerçek piyasa fiyatının üzerinde ödenen bir rant olarak değerlendirebiliriz.
multimedya
internet
aşamasındaki
bugünkü
internette
limit ve aşırı
fiyatlar da bir
sansürdür